update 2

Allereerst wil ik jullie allemaal heel erg bedanken voor het medeleven. De reacties, mailtjes en berichtjes doen ons goed.

Vanochtend bij het afbouwen van de slaapmedicatie kreeg m'n schoonvader een aantal insulten, waardoor hij weer terug aan de medicatie moest. Wat er eigenlijk idd op duidt dat hij teveel zuurstoftekort heeft gehad voor de reanimatie. De prognose is dus nog weer verslechterd (ik weet niet wat het ervoor was, maar ook drie keer nix volgens mij) en eigenlijk hebben we al in gedachten afscheid genomen. Dit komt niet meer goed, dat weten wij ook wel. Zijn nieren doen nagenoeg niets, hij houdt alle vocht vast, maar naar de organen kijken ze nu niet eens. Dat is ondergeschikt. Daarbij ging zijn temperatuur weer omhoog, dus misschien ook weer koelen om koorts tegen te gaan.
Maar ze mogen nog niet zeggen dat het te laat is.
Morgen moet de neuroloog dus weer kijken hoe zijn hersenfunctie is, misschien weer een scan doen en wat daarna de precedure is weten we niet. We hopen dat hij dan van de beademing en alles af mag, want wat kan hier nog voor goeds uitkomen? Zoals de artsen het zeiden... op een schaal van gezond naar hersendood ziet het er heel erg somber voor hem uit....
Maar zelfs als hij wel wakker had geworden, dan is het een trieste zaak. Zijn lichaam is gewoon op. 50 Kilootjes, zo'n verzwakt spijsverteringskanaal met ontstekingen, zijn nieren die haast niet lijken te werken en net een hartstilstand overleefd... het is wel duidelijk zo....
Te triest, te vroeg, te onverwacht. Allemaal nog te onwerkelijk....