50 keer:
Was super leuk om te doen!
Ze wilde graag een houten planken achtergrond, een sleutel en hun namen.
Allereerst de kaarten zelf gehakt en gesneden. Van de restjes tags gemaakt. En nu weet ik wel dat er scrapbookmerken zijn die bladen met houten planken motief hebben, maar ik wist niet welke en woon ook niet dicht meer bij een scrap winkel (helaas!), maar ik bedacht me opeens dat ik nog restjes had van Megan's behang! Yeay!!! Zag er hartstikke leuk uit! Happy! Die allemaal gesneden.
Tagjes gemaakt met een gestempelde sleutel en de namen met kleine stempeltjes erop gezet. Maar toen had ik niet genoeg dun jute touw voor zoveel kaartjes. Stad en land afgezocht twee dagen lang, maar niet gevonden. Bedacht me dat ik nog wat jute had liggen, heb daar een reep vanaf geknipt en de draadjes uit elkaar getrokken. Was precies de juiste dikte. Ik was zo blij, dan kon ik ze meteen helemaal af maken!
Aan de binnenkant een uitgeprint nieuw adres en klaar is Klara!
Een envelop een beetje gepimpt en ze liggen klaar om af te leveren.
Had ik al gezegd dat ik het super leuk vond om te doen?! Hihi.
Het is zo'n voldaan gevoel als iemand een beetje een idee heeft wat ze wil en je dan ook daadwerkelijk iets kan maken wat in de smaak valt. Das toch het allerleukste. Daarbij vind ik zo'n grote hoeveelheid ook altijd rustgevend. Hoe gek het ook klinkt. Lekker 50x kaartjes op maat hakken, 50x rillen, 50x vouwen etc. Muziekje erbij, theetje erbij. Genieten!