Al een aantal maanden hebben we last van katten in de tuin. Ze jagen de kippen op, de een voor de lol omdat ie nog een ukkie is, de ander omdat dat gewoon zijn instinct is.
De oudste kippies zijn er zo gestressed van dat ze al maanden niet meer leggen en lieten ook hun veren vallen. En ja het is ook rui tijd, maar er zat bijna geen veer meer op. Zo vreselijk zielig.
Dierenarts kon niets aanwijsbaars vinden en zei dat het waarschijnlijk stress was. Wat vitamine shots en antiwormenkuur en het gaat al iets beter, tot vorige week er weer een kat kwam en zo erachteraan ging dat de drie kleintjes wegvlogen en pas uren later weer terug kwamen. Tokkie kwam zijn hok niet meer uit en heeft de hele dag verdwaasd in de ingang gezeten. Ach gossie.
De maat was vol, toen maar besloten tot een dichte ren. Wel een inloop, want op de knietjes om erin te komen als je ze moet pakken is echt geen doen. Zeker niet met al die regen en modder.
Mijn vader kwam me helpen en heel de zaterdag hebben we keihard gewerkt in de kou. (en jongens wat was het KOUD!), maar we kregen het net niet af. Morgen weer een dag...
Ik ben altijd vroeg op en toen ik met een kopje thee, in mijn pyamaatje op de bank zat ging het ineens los. Een kabaal en een herrie in de tuin, dus ik sprong op om voor het raam te kijken en zag iets wits voorbij schuiven tussen rondvliegende kipjes en veren. Eerst dacht ik de grote wit gevlekte kat te zien, maar nee, nu was het een hond! Een Jack Russel die in onze tuin helemaal uit zijn dak ging!!
Het moet toch niet gekker worden.
Ik al rennend mijn pantoffels en duster aangetrokken en naar buiten gerend, maar de hond was al weg, evenals de kipjes. Chaos in de tuin! Man man man.
Snel ben ik naar de weg gerend, maar tot mijn grote verbazing was hond met baas al een heel eind verderop. Schandalig vind ik het. Kan me niet voorstellen dat hij de commotie niet heeft gehoord. Patrick, die op zolder lag te slapen was er wakker van geworden!
Ik kon niet met temperaturen rond het vriespunt over straat gaan rennen naar die vent toe en ik was ook meer bezig met uitkijken naar de kipjes. 1 Kwam meteen toen ik met graan rammelde, en ik hoorde wat bij de buren in de tuin, maar die durfden echt niet terug te komen. Heb wat graan gestrooid en ben gauw naar binnen gegaan om me aan te kleden en Patrick te roepen. Na een half uurtje waren er wel al een paar terug. Gauw aan de slag gegaan, maar nog de hele dag werk eraan gehad.
Inmiddels zijn we anderhalve dag verder en is er nog steeds 1 kipje zoek. Ik vrees met grote vrezen, het is ook vannacht weer zo koud geweest en ze is nog niet volgroeid...
We hebben gezocht, briefjes rondgebracht bij buren, met graan rondgelopen, maar niets tot nu toe...
Wat een sof... Ben er echt goed ziek van. Een dag te laat...
Heb aangifte gedaan bij de politie, maar kreeg alleen een mailtje terug dat ze het 'ter kennis hebben aangenomen'... Daar sta je dan. Iemand lijnt zijn hond niet aan, die een chaos achterlaat in ONZE tuin en je doet er helemaal niets tegen. En ook zo met de katten. Leuk hoor huisdieren, maar niet als een ander er last van heeft. Onze kipjes zitten in onze tuin, niemand heeft er last van, maar we zijn nu wel de pineut. Mijn meisje ligt huilend in haar bedje omdat haar kipje waarschijnlijk dood is...
Ben er echt van ontdaan ;o(
