Eng!!

Hoe een mens kan veranderen over de jaren he?! Vroeger ging ik met alle liefde een middag in de mast hangen van de boot. Hoe hoger hoe beter. Beetje wind erbij, nog leuker! Rotsklimmen, het leukste van het survivalweekend. Python...GAAF!

Nu echter.... niet zo geweldig meer. In een pretpark zie ik alleen maar visioenen hoe de riemen van Matt losraken en hij uit het bakje wordt gesmeten, hoe ik zelf te pletter val of hoe megan tussen de riempjes doorglipt. Bij iedere speeltuin met een klimwand zie ik Matthew in gedachten naar beneden keilen. En nu had pa weer een leuk idee.

Mar, hierzijn wat flesjes, die moet je om een peertje binden, dan groeit ie in de fles....

Ja hoor, geweldig idee! Kijk d'r zitten... not so funny!

En in de boom valt nog wel mee, maar er weer uit! En maar door mijn hoofd: als ik nu val zijn de kids voor altijd getraumatiseerd! Whahahaa. Wat een muts ben ik!

Maar het was echt heel hoog en als ik dan de foto's zie denk ik, ik zat nog gewoon in het laagste stukje!!

En ja, Pat wilde het wel doen, maar die was al zo gaar, en ik wist niet of ik de ladder wel zou kunnen tegenhouden om hem veilig weer op de grond te kunnen krijgen....

Nou dat was ons hoogtepunt van de dag gisteren, hahaha.