ff niets...

De afgelopen week niets gepost, want ook niets gedaan... Tussen kerst en Oud en Nieuw ben ik keihard (maar dan ook echt snoeihard, zodat ik bijna van mijn stokje ging zo hard) gevallen op de ijsbaan. Na een paar dagen rustig aan weer lekker gaan wandelen en fietsen, gewoon heel rustig op het gemakje. Maar helaas... dat was niet zo'n fijn idee. Pijn wilde niet weggaan.
Nu weet ik hoe lang het duurt bij een pijnlijk stuitje, aangezien die van mij gebroken is geweest bij de geboorte van Megan. Dat duurt heul lang...

Wie mij een beetje kent weet dat ik niet kan stilzitten, dus dagje rust, dagje wat doen, maar van de week heeft een tragisch overlijden van de zoon van een lieve vriendin mij totaal lamgelegd. Het is nog steeds ongeloof wat overheerst en verdriet heeft hun gezin overmand. Het zet iedereen aan het denken, mij in elk geval wel.
Dus ik ben er wel, ik kom echt weer met verhalen en leuke dingen, maar op dit moment neem ik heel even rust.