vervelend

Zondagnacht werd Patrick helemaal niet goed. Dit soort aanvallen heeft hij wel vaker gehad. Vreselijke pijn in zijn rug/buik. Meestal gaat ie dan een paar uurtjes in bad zitten en valt tegen de ochtend in slaap en dan is het nagenoeg wel over. Deze keer bleef het maar aanhouden en werd ook steeds erger. 's Ochtends naar de dokter gegaan. Maagtabletten gekregen die hij meteen weer uitspuugde (door de hele keuken, yugh)

De ochtend aangekeken, maar echt vreselijk om te zien. Het leek wel een gekooid wild beest. Hij kon niet zitten/liggen/staan/hangen. Niks. Dus tussen de middag heb ik de huisarts terug gebeld en gezegd dat de medicijnen niet werkten of dat ik het idee had dat het niet was wat hij nodig had. Moest hij nog een keer die medicijnen innemen en een uurtje aankijken. Na 3 kwartier kon ik het echt niet meer aanzien. Hij wist niet meer waar hij het moest zoeken dus weer de huisarts gebeld en die kwam er meteen aan. (nog nooit meegemaakt, de assistente vroeg niet eens of hij misschien zelf kon komen maar zei meteen de dokter komt er nu aan. Heel netjes! Maar ik vond het altijd al een hele fijne huisarts)

Die wist van de symptomen niet echt iets te maken, dus doorgestuurd naar het ziekenhuis. Daar helemaal door de mangel gehaald. Hartfilmpje, bloed, urine, longfoto, maag foto, uiteindelijk een echo waarop ze zagen dat er iets met zijn galblaas aan de hand was. Om kwart voor 5 kwam er eindelijk een zuster met pijn bestrijding. Die arme jongen had het niet meer. Kon echt niet zitten liggen of wat dan ook. Zo vreselijk om te zien. Pijn medicatie werkte nog niet toen ik naar huis ging. Hij was inmiddels opgenomen op de afdeling. Even naar huis de kids gehaald die heel lief opgevangen waren door de buren. Gerda kwam om 6 uur oppassen, dan kon ik terug naar het ziekenhuis om zijn pyama etc. te brengen en ik moest even naar een vergadering 's avonds. Was wel fijn, even gedachten verzetten.

Vanochtend gebeld naar de afdeling waar de zuster zei dat ze hem 's nachts niet gehoord heeft, maar hij had vlak voor ik belde wel weer om pijnmedicijnen gevraagd. Meer weet ik op het ogenblik niet. Ik hoop dat hij zijn telefoon in werking zet en even belt, want anders vind ik het erg lang duren tot bezoekuur om 3 uur.... wordt vervolgd ;o)

In short in english. Patrick has been admitted in the hospital yesterday. He had excrutiating pains in his back and abdomen. Back and forth with the doctor yesterday and in the end admitted in hospital. Probably his gall bladder that has formed stones and one of those is stuck which causes the pain. That's all I know for now. Hopefully he will get his phone to work to let me know if anything is hapening. Visiting hours will only be at 3 this afternoon, so I will probably call the hospital to check if he is ok if he doesn't call.

To be continued ;o)